Toch kiezen in je onderneming, juist als je dat niet wilt

Bijgewerkt: 12 apr 2020


Regelmatig voel ik me als een kind in een snoepwinkel. Mijn leven zit vol met heerlijke keuzes en leuke uitdagingen. Heel lang snapte ik niet waarom ik niet gewoon alles kon doen wat ik leuk vond. Waarom zou je je vastleggen? Is er wel zoiets als maar 1 passie of 1 talent dat je moet volgen?


Jij bent misschien, net als ik, veelzijdig en juist niet goed in maar 1 ding. Ik verveel me dan te pletter ;) Dus ik besloot om maar niet te kiezen, bang om iets te missen van al het moois dat het leven me te bieden had.


Onrust

Tot ik besefte dat er ook een keerzijde zat aan niet kiezen. Ik voelde namelijk altijd een onrust. Als ik net met iets nieuws begonnen was, was het even op de achtergrond. Tot ik langer bezig was en dan begon het weer te kriebelen en werd ik onrustig. Zo hopte ik jarenlang van nieuwe kans naar nieuwe kans. Mijn vorige bedrijf heb ik zo ongeveer elk jaar opnieuw uitgevonden om de onrust op afstand te houden.

Besef 1: Ik kies voor mezelf Te midden van alle onrust, ontdekte ik uiteindelijk dat ik zelf dat vervelende

gevoel creëerde. Geen keuzes maken, betekent namelijk dat je ook niet kiest

voor jezelf. Die hakte er wel in.


Terugkijkend besefte ik dat ik in de haast om steeds maar weer wat

nieuws op te zoeken, ik nooit de rust heb genomen om te kijken waar ik nu echt

gelukkig van word en hoe ik dat zou kunnen bereiken.

Alles was korte termijn, een blik op de toekomst was mij te vaag en ik was te

onrustig om daar goed over na te denken.


Besef 2: Een stip op de horizon is ook een keuze

Bij het starten van dit bedrijf, besloot ik dat ik dit keer keuzes ging maken. Ik wist dus inmiddels dat ik niet kon verwachten dat ik volgend jaar nog dezelfde werkzaamheden wilde doen, dus het moest iets anders zijn waar ik voor koos. Ik besloot om een visie te schrijven. Een droombeeld waar ik naartoe wilde groeien. Een beeld in de verre toekomst, die vooral een gevoel omschreef en me niet vastlegde in de werkzaamheden binnen mijn bedrijf.


Het schrijven van die visie gaf me meteen al een enorme rust. Ik vond het doodeng, want ik kon me echt nog niet voorstellen hoe ik die ging bereiken, maar het maakte wel meteen de weg open om meer dingen tegelijk te kunnen doen. Daarnaast bood het me houvast toen er allerlei leuke kansen op mijn weg kwamen. Ik wist nu waar ik naartoe wilde en ging beslissingen maken op basis van mijn visie om te bepalen of de kans wel of niet bij me paste.

Besef 3: De vrijheid van meningsverandering Iets anders wat ik leerde, is dat het niet erg is om te veranderen van mening of van keuze. Linda Commandeur vertelde daarover tijdens haar boekpresentatie Moeiteloos met Impact. Zij schreef in 2 weken tijd een klein boekje met vooraf een duidelijk doel, maar zonder vooropgezet plan. Doordat er geen plan was, maar wel een einddoel mocht ze tussendoor van mening veranderen en haar koers aanpassen.

Dat was voor mij een mooie bevestiging, want ik had dat inmiddels zelf ook gevoeld. Het geeft veel vrijheid als je je einddoel niet in een vaste vorm giet, maar het bijvoorbeeld een gevoel of beweging laat zijn. Als je dat doet, is er ruimte voor aanpassen en kijken naar wat op dat moment de beste keuze is.



Besef 4: Mijn visie is mijn focus Mijn toekomstbeeld is voor mijn bedrijf dus mijn ankerpunt geworden. Ik weet waar ik heen wil, maar weet gelukkig nog niet hoe ik dat precies ga bereiken. Ik mag gaandeweg besluiten waar ik gelukkig van word en regelmatig wisselen als ik merk dat daardoor mijn einddoel dichterbij komt. Voor de buitenwereld ben ik ook een stuk duidelijker geworden, zelfs als ik een nevenactiviteit op pak. Zolang het binnen mijn visie past, is het logisch voor ze.

Besef 5: Verveling blijft op de loer liggen Uiteraard heb ik binnen mijn huidige bedrijf ook al momenten gehad dat het even begon te kriebelen. Gedachtes als: “Oh nee, ik hoef toch niet de komende 10 jaar hetzelfde te doen?” “Alleen maar storytelling is wel wat weinig, misschien moet er wat anders bij pakken om het leuk te houden?” Maar deze keer kan ik de onrust laten verdwijnen door te kijken of mijn werkzaamheden nog steeds zorgen dat mijn visie dichterbij komt of dat het tijd is om een nieuwe stap te nemen. Ik weet nu dat het een sterkte is van mij om altijd overal kansen te zien en door mijn bedrijf. Door mijn visie een gevoel en beweging te laten zijn, kan ik mijn sterkte optimaal inzetten en voelt het niet meer als een last.


Mijn visie:

Ik wil graag de Achterhoekse ondernemers verbinden en samen onze regio versterken. Door dit uit te spreken, zijn er al mooie initiatieven ontstaan en is er een heuse flexwerkplek gecreëerd zonder budget, maar met een hoop enthousiasme.


Inmiddels heb ik wel geleerd dat ik nog meer focus mag houden en concentreer ik me nu echt eerst op mijn eigen bedrijf om daar alles uit te halen. Want alles wat je aandacht geeft groeit en alles groeit wat minder hard als je je aandacht versnipperd.


Ik vind het mooi om juist de groeiprocessen door te gaan en ervan te leren. Mijn doel is dan ook niet dat ik alles doorleef zodat jij het kan overslaan, maar dat we jouw pad volgen, met daarop de hobbels die jij nodig hebt om te leren wat je mag leren.


127 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven

© 2020 Gemaakt door Annemieke Bremmer, in samenwerking met Wix.com

DOETINCHEM  -  ACHTERHOEK - GELDERLAND

Bel of app me op: 06-24557412

annemieke@holistischondernemen.com